Parafia pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Solcu Kujawskim
Historia parafii

 

Kościół parafialny rzymskokatolicki p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa został zbudowany w latach 1845–1847 jako zbór ewangelicko–unijny i jest obecnie najstarszym obiektem murowanym w mieście. Usytuowany został na osi północ – południe, zwrócony wejściem ku północy.
(...)
Budowa świątyni, rozpoczęta w 1845 roku....
(...)
Był więc to kościół murowany, z czerwonej cegły, wewnątrz otynkowany. Wzniesiony na rzucie krzyża, z wydzielonym, płytkim prezbiterium, po bokach którego zlokalizowane są przybudówki,   i z wieżą od frontu. Okna zamknięte półkoliście. W narożach lizeny przechodzące w sterczyny. Okna w obramieniach z uskokami, w transepcie w dwóch strefach. Wewnątrz stropy belkowane, neogotyckie, z ozdobnymi zwisami i zastrzałami. Dookoła balkony drewniane, białe, ze złoceniami. Szczyty budowli trójkątne, dachy dwuspadowe, kryte dachówką. Wieża podzielona gzymsami na trzy kondygnacje: w dolnej portal trójuskokowy, w średniej okienka zamknięte półkoliście i fryz z czteroliści, najwyższa z parzystymi oknami, ponad którymi gzyms arkadowy. Dach namiotowy przechodzący w ośmioboczną iglicę, kryty łupkiem. Od strony północnej kute ogrodzenie, a na osi wejścia brama z ozdobną kratą oraz bocznymi furtami, pochodzące z czasów budowy świątyni.
(...)
W roku 1945, pismem Starosty Powiatowego z dnia 17 lutego i uchwałą Miejskiej Rady Narodowej z dnia 25 lutego, kościół został przekazany parafii rzymsko-katolickiej w Solcu Kujawskim. Zarządzeniem Kurii Metropolitalnej w Gnieźnie do poświęcenia nowo przejętego kościoła został oddelegowany ówczesny administrator soleckiej parafii – ks. prof. Hanelt. Po odpowiednich adaptacjach i przebudowie ołtarza, w którym umieszczono tabernakulum i portatyw z relikwiami ze starego ołtarza Serca Jezusowego z kościoła p.w. św. Stanisława, dnia 28 października 1945 roku – w święto Chrystusa Króla – odbyło się poświęcenie kościoła Najświętszemu Sercu Jezusa przy udziale miejscowych władz i licznego tłumu obywateli miasta. Od tego momentu kościół p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa służył jako kościół pomocniczy.
(...)
10 października 1966 roku – dekretem Kurii Metropolitalnej w Gnieźnie – kościół został wyłączony z parafii św. Stanisława jako kościół rektorski, z jednoczesnym ustanowieniem odrębnej parafii, jednakże ta decyzja nie została zatwierdzona przez władze wojewódzkie. Pierwszym rektorem mianowany został ks. dr Zdzisław Lipiński, a pierwszym wikariuszem ks. Henryk Młotkowski. 
(...)
Od 1 lipca 1968 roku rektorem mianowany zostaje ks. Tadeusz Zabłocki...
(...)
Dnia 7 października 1976 roku, dekretem Arcybiskupa Metropolity Gnieźnieńskiego i Warszawskiego, Prymasa Polski Stefana kardynała Wyszyńskiego, z kościoła rektorskiego została erygowana nowa parafia – tym razem już bez sprzeciwu władz wojewódzkich i centralnych. W aktach prawno–publicznych, zarówno kościelnych jak i państwowych, parafia używa nazwy: Kościół Parafialny Rzymskokatolicki pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa w Solcu Kujawskim. Mocą tegoż dekretu parafia jest odtąd osobą prawną.
(...)